Magia lektury – lipiec wśród książek

„Nie ma przypadku ani przeznaczenia, tylko droga, po której idziemy. Czasem podejmujemy złe decyzje. Niszczymy dobre rzeczy z powodu słabości i strachu. Z tych samych powodów ranimy ludzi, których nie czujemy się warci. Zostajemy w pustych związkach bez miłości i harmonii. Cali popękani”.

 „Purezento” Joanny Bator to książka odzwierciedlająca fascynację autorki kulturą i życiem codziennym Japonii. Opowiada historię dziewczyny, która po tragicznej śmierci ukochanego wyjeżdża do Japonii. Pobyt w Tokio i Kamakurze staje się dla niej okazją do uporania się z bólem i rozpoczęcia nowego etapu życia. Ważnym motywem powieści jest japońska sztuka kintsugi, czyli naprawianie potłuczonej ceramiki złotem – symbol leczenia ran i odnajdywania piękna mimo życiowych pęknięć.

Ta spokojna, refleksyjna powieść zachwyca pięknym, poetyckim językiem i subtelnym klimatem. Nie ma dynamicznej akcji, jest wręcz senna i hipnotyzująca swoim niespiesznym tempem, ale z pewnością skłania do zatrzymania się i przemyślenia własnego życia. Pokazuje, że nawet po bolesnych doświadczeniach można odnaleźć nadzieję i siłę do dalszego życia. Tytułowe Purezento oznacza prezent, coś, co można dać komuś pozbawionemu nadziei, komuś, kto próbuje posklejać swoje życie z okruchów. Takie też jest założenie kintsugi: z nawet z drobnych odłamków można odtworzyć potłuczone, poszczerbione naczynie, nie ukrywając przy tym śladów klejenia – przeciwnie – podkreślając złotem ich wartość i urodę. Jak pisze autorka: „Zdarzają się rzeczy, które nie czynią nas silniejszymi, nawet jeśli przeżyjemy. Chcemy wierzyć, że czas nas uleczy sam z siebie. Ale czas nie jest lekarstwem, jeśli pozostajemy bierni. Wtedy po prostu upływa, obojętny. Kintsugi pokazuje nam, jak objąć nasze uszczerbki, pęknięcia i rysy. Nasze rany. Słabość i ułomność. Naszą kruchość i przemijalność”.

Warto wziąć tę książkę do ręki i dać się zauroczyć jej oryginalnym klimatem.