Warsztaty w Klubie Pieśni Tradycyjnej

Są pieśni, które się wykonuje — i są pieśni, w które się wchodzi.

W Klubie Pieśni Tradycyjnej spotykamy się, by uczyć się tych drugich. Sięgamy po pieśni z różnych regionów Słowiańszczyzny — najczęściej polskie i ukraińskie — ale nie traktujemy ich jak repertuaru do odtworzenia. Traktujemy je jak drogę.

Idziemy rokiem obrzędowym. Śpiewamy to, co dawniej śpiewano o danej porze roku — pieśni związane z pracą, świętami, przejściami, codziennością i tym, co niewidzialne. Próbujemy zrozumieć ich sens: symbole, znaczenia, konteksty. Pytamy, przy jakich obrzędach brzmiały, komu towarzyszyły, co mówiły o świecie ludzi, którzy je tworzyli i przekazywali dalej.

To nie jest śpiew sceniczny. To próba wejścia w żywą kulturę — taką, która kiedyś była częścią codzienności. I w tym spotkaniu, między dawnym a współczesnym, szukamy tego, co wciąż aktualne.

Bo w tych pieśniach — sprzed stu lat i więcej — wciąż można usłyszeć coś bardzo bliskiego.

Może nawet własny głos.